Schwäbisches Wörterbuch
Partizip Perfekt: nausgschossa - hinausgerannt
Präsens:
I schieß naus
Du schießsch naus
Er schießd naus
Mir schießad naus
Ihr schießad naus
Sia schießad naus
Perfekt:
I ben nausgschossa
Du bisch nausgschossa
Er isch nausgschossa
Mir senn nausgschossa
Ihr senn nausgschossa
Sia senn nausgschossa
Konjunktiv:
I däd nausschießa
Du dädsch nausschießa
Er däd nausschießa
Mir dädad nausschießa
Ihr dädad nausschießa
Sia dädad nausschießa
Futur:
I werd nausschießa
Du wirsch nausschießa
Er wird nausschießa
Mir werdad nausschießa
Ihr werdad nausschießa
Sia werdad nausschießa
Partizip Perfekt: nausgschmissa - hinausgeworfen
Präsens:
I schmeiß naus
Du schmeißsch naus
Er schmeißd naus
Mir schmeißad naus
Ihr schmeißad naus
Sia schmeißad naus
Perfekt:
I hann nausgschmissa
Du hosch nausgschmissa
Er hodd nausgschmissa
Mir henn nausgschmissa
Ihr henn nausgschmissa
Sia henn nausgschmissa
Konjunktiv:
I däd nausschmeißa
Du dädsch nausschmeißa
Er däd nausschmeißa
Mir dädad nausschmeißa
Ihr dädad nausschmeißa
Sia dädad nausschmeißa
Futur:
I werd nausschmeißa
Du wirsch nausschmeißa
Er wird nausschmeißa
Mir werdad nausschmeißa
Ihr werdad nausschmeißa
Sia werdad nausschmeißa
hinausschreien, hinausrufen
Partizip Perfekt: nausgschria - hinausgerufen
Präsens:
I schrei naus
Du schreisch naus
Er schreid naus
Mir schreiad naus
Ihr schreiad naus
Sia schreiad naus
Perfekt:
I hann nausgschria
Du hosch nausgschria
Er hodd nausgschria
Mir henn nausgschria
Ihr henn nausgschria
Sia henn nausgschria
Konjunktiv:
I däd nausschreia
Du dädsch nausschreia
Er däd nausschreia
Mir dädad nausschreia
Ihr dädad nausschreia
Sia dädad nausschreia
Futur:
I werd nausschreia
Du wirsch nausschreia
Er wird nausschreia
Mir werdad nausschreia
Ihr werdad nausschreia
Sia werdad nausschreia
schnell und unbemerkt hinausgehen, entkommen
Partizip Perfekt: nausgwitschd - entkommen
Präsens:
I witsch naus
Du witschh naus
Er witschd naus
Mir witschad naus
Ihr witschad naus
Sia witschad naus
Perfekt:
I ben nausgwitschd
Du bisch nausgwitschd
Er isch nausgwitschd
Mir senn nausgwitschd
Ihr senn nausgwitschd
Sia senn nausgwitschd
Konjunktiv:
I däd nauswitscha
Du dädsch nauswitscha
Er däd nauswitscha
Mir dädad nauswitscha
Ihr dädad nauswitscha
Sia dädad nauswitscha
Futur:
I werd nauswitscha
Du wirsch nauswitscha
Er wird nauswitscha
Mir werdad nauswitscha
Ihr werdad nauswitscha
Sia werdad nauswitscha
Warum verirren sich Schwaben nie?
Weil sie immer das nächste Wirtshaus finden!
© 2026 schwaebisch-schwaetza.de | Peter-Michael Mangold