schwäbisch schwätzaschwäbisch schwätza
Auch zum anhören!

Schwäbisches Wörterbuch


Treffer: 5 von 12.746
Schwäbisch
Deutsch

ausruhen, entspannen


Partizip Perfekt: ausgruabd - ausgeruht

Konjunktiv:
I däd ausgruaba
Du dädsch ausgruaba
Er däd ausgruaba
Mir dädad ausgruaba
Ihr dädad ausgruaba
Sia dädad ausgruaba

Futur:
I werd ausgruaba
Du wirsch ausgruaba
Er wird ausgruaba
Mir werdad ausgruaba
Ihr werdad ausgruaba
Sia werdad ausgruaba



Am Sonntag kann ich endlich mal etwas ausruhen.

Heimlich im Stadtpark ausruhen - das kann nur ein gelernter Schwabe korrekt aussprechen!

Gespräch auf Schwäbisch II

Eigenheit

Auf der Strasse

Schwaben (nur die männlichen) sind maulfaul, gerade auch bei Unterhaltungen. So wundert es nicht, wenn ein typischer Schwatz auf der Strasse in etwa so abläuft:

Karl (leise):
Jetz leck me doch glei am Arsch,
do vrkommd mr am hellichda Tag onser Nochbr.
Ersch denksch an nix bees ond no au no des!
Karl (laut):
Griaß Di Eigen, ond sonsch?

Eugen:
Jo, scho rechd, hald emmr viel zom do!
Ond selber? Wo gosch na no no?

Karl:
I muass uff dr Wochamarkt
ond a Säggle Kardoffl besorga.
Abbr mei Greiz wird hald au nemme bessr
ond dia Salb vom Dogdr daugd nix.

Eugen:
No lass’ hald langsamr aganga,
’s bressierd jo nix meh in onserm Aldr.
Kosch jo nochher uff em Schässlo a bissle ausgruaba.

Karl:
Do hosch rechd, abbr mei Frau moind hald äwwl,
i sodd meh em Garda do ond au em Haus helfa.
Kaum benne hählenga nogschdraagd,
schreit se scho widdr noch mr.

Eugen:
I woiß, ohne ons gohd hald nix,
dia Jonge hängad blos faul ab ond machad sich
Sorga om ihr "Wörglaif-Bäläns" ond dalgad
äll Dag uff ihre Eibreddla rom.

Karl:
Gang mr weg midd deane,
des send doch ällas waidagede Lällabäbbl.
So Eigen, machs guad ond an Gruaß an d'Lina.

Eugen:
I richds aus, abbr jeddz muass e los,
sonsch griage Ärgr drhoim.

Karl:
Jo, mr siehd sich, ond gsond!

Karl & Eugen (leise zu sich selbst..):
So an segglbleedr Seggl abbr au!

Schdragga, flagga, gruaba, fläza

Eigenheit

Ein Schwabe ruht sich nicht aus, er hat immer was zu 'schäffla' oder zu 'gruaba'. Daher gelten alle Formen des Ausruhens als gesellschaftlich nicht salonfähig und müssen daher heimlich, also hälenga, stattfinden.

Wer lange genug 'gruabd' hat, also gearbeitet, der 'derf au amol ausgruaba', also sich im Sitzen Gedanken über die nächsten Aufgaben machen.

Wenn mein Vater sich beim Ausspannen ertappt fühlte, begann unweigerlich sein nächster Satz mit den Worten: 'I hann grad iebrlegd, ob i net em Garda mäha soll.'

Entspannung im Liegen gilt als Hochverrat und wird mit den Begriffen 'schdragga' oder 'flagga' bezeichnet.

Schdragga ist dabei eine Spur positiver als 'flagga'. 'Jetzt hanne mein Gaul da ganze Wender iber durchgfuadarad ond jetz em März wurd nogschgdrad ond verreggd!' oder 'Draussa isch so gladd, dass e scho an dr Dräbb nogschgdragd benn!'

Flagga dagegen bezeichnet einen Zustand des absichtlichen Abliegens, 'Mei Jongr isch a faule Sau, der flaggd da ganza Daag em Bedd.' oder 'Bei deane flaggd au ’s Werkzeig ieberall romm.'

Noch negativer besetzt ist fläza, also dieses sich in aller Öffentlichkeit bei absichtlichem Nichtstun in provokant lässiger Sitzhaltung beobachten zu lassen.

'Jetz fläz de net so em Sessl romm, hosch’n nix zom doa?', sind so typische Schwabenworte, wenn ein Partner bereits Entspannung sucht und der andere noch im Arbeitsfieber verharrt.


© 2026 schwaebisch-schwaetza.de | Peter-Michael Mangold

StartseiteNach obenImpressumDatenschutz

Icons by Icons8