Schwäbisch im Alltag

Schwatz auf der Strasse

K: Jetz leck me doch glei am Arsch, do vrkommd mr am hellichda Tag onser Nochbr. E: denksch an nix bees ond no au no des!
Griaß Di Eigen, ond sonsch?
E: Jo, scho rechd, hald emmr viel zom do! Ond selber? Wo gosch na no no?
K: I muass uff dr Wochamarkt ond a Säggle Kardoffl besorga. Abbr mei Greiz wird hald au nemme bessr ond dia Salb vom Dogdr daugd nix.
E: No lass’ hald langsamr aganga, ’s bressierd jo nix meh in onserm Aldr. Kosch jo nochher uff em Schässlo a bissle ausgruaba.
K: Do hosch rechd, abbr mei Frau moind hald äwwl, i sodd meh em Garda do ond au em Haus helfa. Kaum benne hählenga nogschdraagd, schreit se scho widdr noch mr.
E: I woiß, ohne ons gohd hald nix, dia Jonge hängad blos faul ab ond machad sich Sorga om ihr "Wörglaif-Bäläns" ond dalgad äll Dag uff ihre Eibreddla rom.
K: Gang mr weg midd deane, des send doch ällas waidagede Lällabäbbl. So Eigen, machs guad ond an Gruaß an d'Lina.
E: I richds aus, abbr jeddz muass e los, sonsch griage Ärgr drhoim.
K: Jo, mr siehd sich, ond gsond!
Beide (leise):
So an segglbleedr Seggl abbr au!